Korkociąg skrzydełkowy / Rabbit

Na czym polega przewaga mechanizmu skrzydełkowego

Korkociągi dzielą się na trzy główne rodziny i różnią się nie tyle skutecznością, ile rozkładem wysiłku.

Najprostszy jest korkociąg spiralny, czyli sama spirala z rączką. Korek wyciąga się z niego siłą ramion, ciągnąc pionowo w górę, co przy ciasno osadzonym korku wymaga sporej siły i często kończy się szarpnięciem. Korkociąg kelnerski wprowadza dźwignię opartą o krawędź szyjki, co znacznie redukuje wysiłek, ale wymaga wprawy w ustawieniu i pracy w dwóch etapach.

Konstrukcja skrzydełkowa działa inaczej. Podczas wkręcania spirali dwa boczne ramiona unoszą się same, napędzane zębatkami. Wystarczy potem opuścić je w dół, a mechanizm wyciąga korek równomiernie i pionowo. Siła potrzebna do otwarcia jest wyraźnie mniejsza niż przy modelu spiralnym, a sam ruch jest intuicyjny i nie wymaga ćwiczenia. To dlatego ten typ trafia najczęściej do domów, a nie do restauracji.

Detal, który realnie zmienia pracę z korkiem

Najważniejszą cechą tego modelu nie są skrzydełka, bo te ma każdy korkociąg tego typu, tylko nieobracająca się rączka na szczycie.

W tańszych konstrukcjach górna rączka jest połączona ze spiralą na sztywno. Kręcąc nią, obracasz jednocześnie spiralę i całą oś, więc spirala nie tylko wchodzi w korek, ale też go w pewnym stopniu skręca wokół własnej osi. Przy korku suchym albo starym takie skręcanie rozrywa strukturę i korek zaczyna się kruszyć, zanim w ogóle ruszy w górę.

Rozwiązanie zastosowane tutaj rozdziela te ruchy: rączka pozostaje nieruchoma względem korka, a spirala wchodzi w niego ruchem czysto wkręcającym. Efekt jest odczuwalny przede wszystkim przy butelkach leżących dłużej i przy korkach naturalnych, które wysychają. Materiały też mają tu znaczenie: gładka stal nierdzewna stawia mniejszy opór przy wchodzeniu niż spirala lakierowana, a chromowany cynk daje ramionom sztywność, dzięki której nie uginają się przy większym oporze. Szerzej o akcesoriach do wina piszemy w tekście wino to nie tylko dodatek do obiadu.

Technika otwierania i typowe potknięcia

Mechanizm jest wyrozumiały, ale dwie rzeczy potrafią zepsuć otwarcie nawet dobrym narzędziem.

Pierwsza to wyśrodkowanie spirali. Czubek ustawia się dokładnie na środku korka i wkręca pionowo. Spirala wprowadzona pod kątem przechodzi przez korek ukośnie, wychodzi bokiem i wyrywa fragment zamiast całości. Podstawę korkociągu opiera się przy tym równo o szyjkę, co samo w sobie pomaga utrzymać pion.

Druga to głębokość wkręcenia. Spiralę wprowadza się na tyle głęboko, żeby objęła korek prawie na całej długości, ale nie przebiła go na wylot. Zbyt płytkie wkręcenie sprawia, że spirala wyrywa się z górnej części korka i zostawia resztę w szyjce. Przebicie na wylot wpuszcza natomiast okruchy korka do wina.

Ramiona opuszcza się równomiernie, obiema rękami naraz. Naciskanie jednego szybciej niż drugiego przechyla korek i zwiększa opór.

Dane techniczne

Czyszczenie i przechowywanie

Korkociąg to narzędzie, które psuje się rzadko, a jeśli już, to przez zaniedbanie dwóch drobiazgów.

Po użyciu

Ze spirali zdejmuje się resztki korka i przeciera ją suchą ściereczką. Okruchy pozostawione w zwojach zasychają i przy kolejnym otwieraniu zwiększają opór. Korkociągu nie myje się w zmywarce: detergenty matowią chromowanie, a wilgoć zatrzymana w mechanizmie zębatek sprzyja zapiekaniu się ruchomych części.

Mechanizm i przechowywanie

Jeśli ramiona zaczynają chodzić opornie, wystarczy kropla oleju maszynowego w miejscu osadzenia zębatek. Nie stosuje się olejów spożywczych, bo gęstnieją. Narzędzie przechowuje się suche i ze złożonymi ramionami, w szufladzie, w której nic go nie przygniata. Uzupełnieniem po otwarciu butelki jest Joseph Joseph Zestaw 2 korków do wina BarWise.

Dla kogo jest ten korkociąg

Mniej trafiony wybór, jeśli otwierasz wino zawodowo albo poza domem. Wtedy właściwym narzędziem jest kompaktowy korkociąg kelnerski, a przy zestawie prezentowym sensowniejsze są Kieliszki do wina z korkociągiem, zestaw Leopold Vienna. Pozostałe modele zebrane są w kategorii korkociągi.

Najczęstsze pytania

Czym korkociąg skrzydełkowy różni się od kelnerskiego?

Skrzydełkowy wyciąga korek ruchem opuszczania dwóch ramion i nie wymaga wprawy. Kelnerski jest kompaktowy i szybszy w rękach osoby wprawionej.

Dlaczego rączka się nie obraca?

Bo dzięki temu spirala wkręca się w korek, zamiast go skręcać. Skręcanie rozrywa strukturę suchego korka i powoduje kruszenie przed wyciągnięciem.

Czy mogę myć korkociąg w zmywarce?

Nie zalecamy. Detergenty matowią chromowanie, a wilgoć zostaje w mechanizmie zębatek. Wystarczy przetrzeć spiralę suchą ściereczką po użyciu.

Co zrobić, gdy ramiona chodzą opornie?

Wystarczy kropla oleju maszynowego w miejscu osadzenia zębatek. Olejów spożywczych się nie stosuje, ponieważ z czasem gęstnieją i blokują mechanizm.