Nóż Helle Mandra

Po co laminat trójwarstwowy w tak małym ostrzu

Klinga składa się z trzech warstw: twardego rdzenia zamkniętego między dwiema warstwami stali miękkiej. To rozwiązanie znane głównie z noży japońskich, tutaj przeniesione do skandynawskiej konstrukcji terenowej.

Powód jest praktyczny. Sama twarda stal trzyma ostrość, ale jest krucha i pęka przy zginaniu. Sama miękka stal jest odporna, ale tępi się szybko. Laminat rozdziela te zadania: rdzeń tnie, okładziny przenoszą naprężenia. Efekt to krawędź trzymająca się dłużej niż w jednolitej stali nierdzewnej o podobnej cenie, przy zachowanej odporności na złamanie.

Widocznym skutkiem ubocznym jest linia laminatu, czyli ciemniejszy pasek biegnący wzdłuż krawędzi. Nie jest to wada ani dekoracja, tylko granica między warstwami. Pojawia się wyraźniej z czasem, gdy stal się utleni.

Producent nie podaje ani oznaczenia gatunku stali rdzenia, ani twardości w skali Rockwella, więc nie będziemy tych wartości zgadywać. Wiadomo, że jest to stal nierdzewna, co przy ostrzu narażonym na wilgoć i sok z roślin ma większe znaczenie niż kilka punktów twardości. Podobną konstrukcję laminowaną spotkasz w kategorii noże z głownią stałą.

Skandynawski szlif i co z niego wynika przy ostrzeniu

Noże z tego regionu mają szlif prowadzony szeroką, płaską fazą schodzącą wprost do krawędzi, bez dodatkowej mikrofazy. Jest to konstrukcja stworzona do obróbki drewna i tak też pracuje najlepiej.

Przy struganiu szeroka faza sama prowadzi nóż po materiale i utrzymuje stały kąt bez wysiłku ze strony ręki. Wiór schodzi równo, a krawędź nie ucieka w głąb. To dlatego ten typ szlifu przetrwał kilkaset lat w miejscu, gdzie drewno jest podstawowym surowcem.

Konsekwencją przy ostrzeniu jest to, że faza sama wyznacza kąt. Kładziesz klingę płasko na kamieniu, czujesz kontakt całą powierzchnią i to jest właściwa pozycja. Nie potrzeba prowadnicy ani pomiaru. Trzeba natomiast zdejmować materiał z całej szerokości fazy, co przy zaniedbanym egzemplarzu trwa dłużej niż odświeżenie wąskiej mikrofazy.

Praktyczna rada: nie dorabiaj mikrofazy pod większym kątem, choć jest to szybsze. Zniszczysz w ten sposób cechę, za którą płacisz. Klinga straci zdolność samoprowadzenia przy struganiu i zacznie zachowywać się jak każde inne ostrze.

Ten model na tle pozostałych noży tej serii

Marka prowadzi w naszej ofercie kilkanaście pozycji i różnią się one przede wszystkim wielkością, a przez to przeznaczeniem.

Uważamy, że Mandra jest najbardziej sensowna jako drugi nóż, a nie pierwszy. Kupujący ją jako jedyne ostrze na wyprawę zwykle po kilku dniach stwierdzają, że brakuje im długości przy rozbiórce drewna i przy większym kawałku mięsa. Jako uzupełnienie pełnowymiarowego ostrza albo siekiery działa natomiast bardzo dobrze, bo do prac precyzyjnych duże ostrze jest niewygodne. Co jeszcze warto mieć w plecaku, zebraliśmy w opracowaniu zestaw survivalowy: co powinien zawierać.

Brzoza czeczotkowa: zaleta i obowiązek

Rękojeść wykonano z brzozy o zaburzonym układzie włókien, przez co każdy egzemplarz ma inny rysunek. Drewno jest przy tym gęstsze i twardsze niż zwykła brzoza, więc lepiej znosi obicia.

Wiąże się z tym jednak obowiązek, którego nie ma przy rękojeściach z tworzywa. Drewno pracuje wraz z wilgotnością: pęcznieje po zamoczeniu i kurczy się przy wysychaniu. Zostawione mokre na kilka dni potrafi popękać wzdłuż włókien.

Pielęgnacja jest prosta i sprowadza się do dwóch nawyków. Wycieraj rękojeść do sucha po każdym zamoczeniu i raz na kilka miesięcy wcieraj w nią odrobinę oleju do drewna albo zwykłego oleju lnianego. Nie susz go przy piecu ani na kaloryferze, bo gwałtowne odparowanie wilgoci jest gorsze od samego zamoczenia.

Skórzana pochwa wymaga tego samego traktowania. Mokra skóra wysuszona zbyt szybko twardnieje i pęka, a dodatkowo zatrzymuje wilgoć przy klindze. Nigdy nie chowaj mokrego ostrza do pochwy na dłużej.

Dane techniczne

Dla kogo

Mniej trafiony wybór, jeśli szukasz jednego ostrza na wszystko. Do rozbiórki drewna, ciężkich prac obozowych i większych kawałków mięsa potrzebna jest dłuższa i grubsza klinga. Sprawdź wtedy większe modele z tej samej pracowni.

Pytania klientów

Czy da się tym robić batoning?

Nie. Klinga ma 69 mm długości i 2,6 mm grubości. Uderzenia w grzbiet skończą się uszkodzeniem narzędzia.

Co daje stal trójwarstwowa?

Twardy rdzeń trzyma ostrość, a miękkie okładziny przenoszą naprężenia. Krawędź wytrzymuje dłużej bez ryzyka pęknięcia klingi.

Jak ostrzyć klingę ze szlifem skandynawskim?

Połóż klingę płasko na kamieniu tak, żeby cała faza dotykała powierzchni. Ta pozycja sama wyznacza właściwy kąt.

Jak dbać o rękojeść z brzozy?

Wycieraj do sucha po każdym zamoczeniu. Raz na kilka miesięcy wetrzyj odrobinę oleju do drewna.

Jaką stal ma ta klinga?

Producent podaje wyłącznie informację o konstrukcji trójwarstwowej nierdzewnej. Gatunek i twardość nie są ujawniane.

Czy da się nosić go na szyi?

Tak. Masa 70 g wraz z pochwą czyni takie noszenie realnym rozwiązaniem.