Okładziny do Smith&Wesson M&P9 M2.0 3 szt.

Jak komplet okładzin do Smith&Wesson M&P9 M2.0 wpływa na strzelanie z repliki CO2

Okładziny do Smith&Wesson M&P9 M2.0 – 3 szt. pozwalają skorygować geometrię chwytu tak, aby lepiej dopasować replikę CO2 do wielkości dłoni strzelca. Zmiana tylnej nakładki wpływa przede wszystkim na obwód rękojeści i odległość palca od języka spustowego, co przy serii kilku magazynków pod rząd przekłada się na stabilniejsze trzymanie i bardziej powtarzalny punkt nacisku na spust. Przy typowym treningu tarczowym na kilku, kilkunastu metrach różnicę w ułożeniu dłoni widać w skupieniu – szczególnie gdy wcześniej chwyt był odczuwalnie za szeroki lub zbyt wąski; więcej ogólnych informacji o replikach znajduje się w poradniku o replikach ASG.

W zestawie znajdują się trzy rozmiary: S, M i L, dzięki czemu jedna paczka wystarcza, aby sprawdzić pełny zakres dostępnych ustawień chwytu. Rozmiar S zmniejsza obwód rękojeści i zwykle pomaga osobom o krótszych palcach łatwiej uzyskać kąt ok. 90° w stawie palca wskazującego w momencie strzału. Z kolei rozmiar L zwiększa obwód, co przy większej dłoni lepiej rozkłada nacisk na boki chwytu i ogranicza punktowy ucisk podczas dłuższych sesji. Rozmiar M pełni funkcję ustawienia pośredniego, od którego wielu strzelców rozpoczyna testy, a następnie przechodzi na S lub L już z konkretnym porównaniem w pamięci.

Przy dynamicznych ćwiczeniach – szybkie dobycie z kabury, podniesienie repliki z pozycji spoczynkowej i oddanie kilku strzałów – właściwie dobrany rozmiar okładziny ułatwia uzyskanie powtarzalnego „zakleszczenia” dłoni na chwycie. Dobrze dopasowany obwód sprawia, że oś lufy utrzymuje się bliżej osi przedramienia, co zmniejsza odczuwalny podrzut i skraca czas powrotu przyrządów celowniczych na cel między kolejnymi strzałami. W praktyce oznacza to, że zamiast walczyć z ustawieniem dłoni po każdym dobyciu, można skupić się na pracy na spust i kontroli przyrządów.

W porównaniu z typowym fabrycznym chwytem o jednym, stałym rozmiarze, zestaw trzech nakładek pozwala szerzej dopasować replikę do różnych użytkowników w domu lub klubie strzeleckim. To rozwiązanie lepiej sprawdza się w segmencie replik CO2, w którym standardowe rękojeści bywają projektowane pod „średnią” dłoń – tutaj strzelec otrzymuje możliwość dostosowania obwodu o kilka milimetrów, co dla części osób ma większe znaczenie niż zmiana samej masy lub długości lufy; przy planowaniu szerszego treningu z bronią pneumatyczną przydaje się także wiedza z poradnika o mechanizmie działania i budowie wiatrówki pistoletu.

Polimerowe okładziny – konstrukcja, montaż i eksploatacja

Okładziny do Smith&Wesson M&P9 M2.0 – 3 szt. wykonano z trwałego polimeru, zbliżonego do materiału stosowanego w oryginalnej broni palnej M&P9 M2.0, dzięki czemu zachowują niską masę i odporność na wilgoć. Taki materiał nie pęcznieje pod wpływem wody, nie wymaga olejowania jak drewno i utrzymuje stabilne wymiary w typowym zakresie temperatur użytkowych, spotykanych na strzelnicy czy podczas przechowywania repliki w domu.

Faktura powierzchni zwykle nawiązuje do oryginalnej tekstury chwytu M&P9 M2.0 – drobna chropowatość zwiększa tarcie między dłonią a rękojeścią. Przy serii strzałów z repliki CO2 ogranicza to przesuwanie się chwytu w dłoni i zmniejsza konieczność ciągłej korekty ułożenia palców. Taki typ faktury dobrze sprawdza się przy strzelaniu bez grubych rękawic; przy ciężkich rękawicach roboczych część zalet struktury może pozostać niewykorzystana ze względu na mniejszy kontakt powierzchniowy tkaniny ze szkieletem pistoletu.

System montażu został zaprojektowany tak, aby wymiana odbywała się bez użycia narzędzi. Zazwyczaj wystarczy wysunąć dotychczasową nakładkę z gniazd w szkielecie repliki i wsunąć nową, aż do wyczuwalnego zatrzaśnięcia zaczepów w odpowiednim położeniu. Pozwala to na przeprowadzenie krótkiej sesji testowej z każdym z rozmiarów S, M i L w czasie jednego wyjścia na strzelnicę, bez konieczności zabierania ze sobą dodatkowego zestawu śrubokrętów czy kluczy.

Pod względem eksploatacji polimerowe okładziny są mało wymagające – wystarczy mycie pod bieżącą wodą z łagodnym detergentem i osuszenie miękką szmatką, aby usunąć pot, kurz oraz resztki środków smarnych z dłoni. Nie zaleca się stosowania agresywnych rozpuszczalników na bazie acetonu czy benzyny ekstrakcyjnej, które mogą z czasem oddziaływać na powierzchniową warstwę tworzywa i zmieniać wygląd okładzin. W normalnym użytkowaniu domowym i rekreacyjnym takie środki nie są potrzebne – polimer w odróżnieniu od drewna nie chłonie wody i nie wymaga okresowego woskowania.