Noże do rzucania Magnum Throwing Knife Set Profi I

Dlaczego akurat trzy noże i po co identyczna masa

Rzucanie do celu wygląda na zabawę zręcznościową, a w rzeczywistości jest ćwiczeniem powtarzalności. Nóż wykonuje w locie określoną liczbę obrotów i wbija się wtedy, gdy czubek trafia w cel w odpowiedniej fazie tego obrotu.

Liczba obrotów zależy od trzech rzeczy: odległości, siły rzutu i sposobu trzymania noża. Dwie pierwsze zmieniasz świadomie, trzecia to nawyk, który dopiero budujesz. Żeby cokolwiek z tego wyćwiczyć, narzędzie musi zachowywać się identycznie za każdym razem.

Tu widać sens kompletu. Trzy noże z tej samej serii mają tę samą masę i ten sam punkt równowagi, więc wszystkie trzy lecą tak samo. Rzucasz serię, patrzysz na wynik, korygujesz jedną zmienną i rzucasz następną serię. Przy jednym nożu po każdym rzucie idziesz do tarczy, a rytm nauki się rwie.

To także powód, dla którego nie warto mieszać modeli w treningu. Nóż o innej masie wymaga innej odległości do tego samego obrotu, a mieszanie dwóch wzorców w jednej sesji cofa naukę zamiast ją przyspieszać. Jak ustawić chwyt na starcie, opisaliśmy we wpisie jak trzymać nóż do rzucania.

Konstrukcja z jednego kawałka: jedyna, która to wytrzyma

Cały nóż, od czubka do końca rękojeści, jest wycięty z jednej płyty stali. Nie ma okładzin, nitów ani wkładek.

Powód jest brutalnie praktyczny. Nóż rzucony do celu albo się wbije, albo uderzy płasko i spadnie na ziemię. W obu przypadkach dostaje wstrząs, jakiego żaden nóż użytkowy nie doświadcza. Okładziny z drewna albo tworzywa odpadłyby po kilkudziesięciu rzutach, a nity zaczęłyby się luzować.

Płaski, jednolity profil ma też drugą zaletę: nic nie wystaje poza obrys, więc nóż wychodzi z dłoni bez zaczepiania. Każdy występ zmieniałby moment wypuszczenia, a to psuje powtarzalność.

Kosztem jest chwyt. Goła stal w dłoni jest zimna i śliska, zwłaszcza przy spoconej ręce. To nie jest wada wykonania, tylko konsekwencja konstrukcji. Część rzucających owija rękojeść cienką taśmą, choć trzeba pamiętać, że każda taka zmiana wpływa na masę i wymaga skorygowania dystansu.

Stal: co wiemy, a czego nie

Tu należy się uczciwe postawienie sprawy. W dotychczasowym opisie tego zestawu widniało oznaczenie 440A. Materiały producenta oraz niezależni dystrybutorzy zagraniczni podają natomiast 420. Nie mamy podstaw, żeby rozstrzygnąć, które oznaczenie jest właściwe, więc podajemy po prostu: stal nierdzewna, i sygnalizujemy rozbieżność zamiast wybierać wygodniejszą wersję.

Dla użytkownika ma to zresztą mniejsze znaczenie, niż mogłoby się wydawać. W nożu do rzucania nie chodzi o trzymanie ostrości, bo tu nic się nie kroi. Liczy się odporność na uderzenie: stal ma się nie łamać przy trafieniu płasko w drewno i nie wykruszać przy uderzeniu czubkiem w twardy sęk.

Obie wymienione stale są w tej roli rozsądne właśnie dlatego, że są stosunkowo miękkie. Twarda stal o wysokiej twardości byłaby tu wadą, bo pękłaby zamiast się odkształcić. Czubek, który się przygiął, można wyprostować i doprowadzić do porządku pilnikiem, a złamanego noża nie naprawisz.

Praktyczny wniosek: nie ostrz tych noży jak noża kuchennego. Krawędź ma być tępa na tyle, żeby dało się je bezpiecznie chwytać, a czubek na tyle ostry, żeby wchodził w drewno. Nic więcej.

Ten zestaw na tle pozostałych w naszej ofercie

Kilka pozycji różni się przede wszystkim długością i masą, a te dwie liczby decydują o dystansie rzutu.

Uważamy, że dla kogoś zaczynającego dłuższy i cięższy nóż jest łatwiejszy. Wolniej się obraca, więc okno, w którym czubek trafia w cel pod właściwym kątem, jest szersze i wybaczy większy błąd siły rzutu. Krótkie noże wymagają precyzyjniejszego dystansu i lepiej sprawdzają się, gdy technika jest już opanowana. Pozostałe pozycje tej marki znajdziesz w kategorii noże Magnum by Boker.

Dane techniczne

Dla kogo

Mniej trafiony wybór, jeśli nie masz gdzie rzucać. Bez tarczy z odpowiedniego drewna i bez zabezpieczonego tła zestaw zostanie w szufladzie, a próba rzucania w przypadkowe podłoże skończy się wygiętymi czubkami. Do prac użytkowych też się nie nadaje, bo geometria jest podporządkowana lotowi, nie cięciu.

Pytania klientów

Dlaczego w zestawie są trzy noże?

Żeby dało się rzucać serią i korygować technikę bez chodzenia do tarczy po każdym rzucie. Wszystkie trzy mają tę samą masę.

Jakiej tarczy potrzebuję?

Z miękkiego drewna ustawionego czołem do rzucającego. Za tarczą musi być wolna przestrzeń, bo noże się odbijają.

Czy trzeba je ostrzyć?

Nie jak noża kuchennego. Wystarczy zadbany czubek, bo to on wbija się w cel.

Z jakiej stali są wykonane?

Producent i dystrybutorzy podają rozbieżne oznaczenia. Pewne jest tylko to, że jest to stal nierdzewna o umiarkowanej twardości.

Czy da się nimi kroić?

Nie w praktyce. Geometria jest podporządkowana lotowi, a nie cięciu.

Który rozmiar jest łatwiejszy na start?

Dłuższy i cięższy. Obraca się wolniej, więc wybacza większy błąd siły rzutu.