Nóż Joker Aguila CO-104 wood 10,5 cm

Pełny płaski szlif: co tnie lepiej, a co gorzej

Nazwa opisuje geometrię dokładnie: powierzchnia boczna głowni schodzi płasko od samego grzbietu aż do krawędzi, bez załamania. Klin jest przez to długi i stopniowy.

Zaleta ujawnia się w miękkim materiale. Nóż wchodzi płynnie i nie rozpycha go na boki, bo za krawędzią idzie coraz cieńsza stal zamiast nagłego zgrubienia. Krojenie mięsa, warzyw, chleba i sera wychodzi tym profilem naprawdę dobrze, co przy nożu obozowym ma znaczenie, bo tym samym ostrzem przygotowujesz jedzenie.

Przy drewnie sytuacja się odwraca. Szlif skandynawski ma szeroką, płaską fazę tuż przy krawędzi, która przy struganiu opiera się o materiał i sama prowadzi ostrze pod stałym kątem. Pełny płaski takiej powierzchni nie ma, więc kąt trzyma wyłącznie ręka. Wiór schodzi mniej równo, a nauka techniki trwa dłużej.

Druga różnica dotyczy ostrzenia. Przy szlifie skandynawskim kładziesz fazę płasko na kamieniu i kąt sam się ustawia. Tutaj musisz go utrzymać sam, tak jak przy nożu kuchennym. Nie jest to trudne, ale wymaga wprawy albo prowadnicy. Kiedy głownia stała ma przewagę nad składakiem, rozpisaliśmy w opracowaniu jaki nóż wybrać: składany czy z głownią stałą.

Pięćdziesiąt pięć HRC: dlaczego tak mało i po co

Twardość 55-57 HRC jest niska na tle współczesnych noży, gdzie 58-60 to standard, a stale japońskie sięgają 62 i wyżej. Warto powiedzieć wprost: to nie jest oszczędność, tylko wybór podporządkowany warunkom pracy.

Stal miękka szybciej się tępi, to prawda. W zamian daje dwie rzeczy, które w terenie znaczą więcej niż rekordowa retencja. Po pierwsze, krawędź zawija się zamiast wykruszać. Uderzenie w kamień albo w sęk zostawia wygięcie, które prostuje się kilkoma pociągnięciami, a nie wyrwę wymagającą godziny pracy na grubym kamieniu.

Po drugie, taki nóż da się naostrzyć czymkolwiek: kieszonkową ostrzałką, kamieniem znalezionym nad rzeką, spodem ceramicznego kubka. Stal proszkowa o twardości 62 HRC w tych warunkach jest praktycznie nie do naostrzenia i po stępieniu zostaje bezużyteczna do końca wyprawy.

Sama stal 1.4116 jest przy tym chromowo-molibdenowo-wanadowa i wyraźnie odporna na korozję, co przy pracy w wilgoci i przy kontakcie z sokami roślin oraz z mięsem ma większe znaczenie niż kilka punktów twardości.

Drewno oliwkowe: piękne, ale wymagające

Rękojeść jest z drewna oliwkowego, jednego z najgęstszych i najbardziej dekoracyjnych materiałów używanych w nożownictwie śródziemnomorskim. Rysunek słojów jest inny w każdym egzemplarzu.

Gęstość przekłada się na praktykę. Oliwka chłonie wilgoć wolniej niż większość drewien i jest twarda, więc znosi obicia o kamienie lepiej niż miękka brzoza. Naturalna oleistość dodatkowo spowalnia wchłanianie wody.

Nie znaczy to jednak, że rękojeść jest bezobsługowa. Zmywarka i długie moczenie są wykluczone, a nóż zostawiony mokry w pochewce zacznie sprawiać problemy: drewno spęcznieje, potem skurczy się przy schnięciu, a przy powtarzaniu tego cyklu pojawią się pęknięcia wzdłuż słojów.

Obsługa sprowadza się do dwóch nawyków. Wycieraj rękojeść do sucha po każdym zamoczeniu i raz na kilka miesięcy wetrzyj odrobinę oleju do drewna. Nie susz noża przy ognisku ani na kaloryferze, bo gwałtowne odparowanie jest gorsze od samego zamoczenia. To samo dotyczy skórzanej pochewki, która wysuszona zbyt szybko twardnieje i pęka.

Ten model na tle pozostałych noży tej marki

Hiszpański producent prowadzi kilka linii różniących się szlifem i przeznaczeniem, a wybór między nimi to wybór zadania.

Uważamy, że wybór między tym modelem a serią Nordico sprowadza się do jednego pytania: czy przy ognisku będziesz częściej strugał, czy kroił. Do drewna Nordico ze szlifem skandynawskim jest wyraźnie wygodniejsze. Do wszystkiego pozostałego, łącznie z przygotowaniem posiłku, pełny płaski szlif tego modelu wypada lepiej. Pełny przekrój tej klasy narzędzi zebraliśmy w kategorii noże z głownią stałą.

Dane techniczne

Dla kogo

Mniej trafiony wybór, jeśli szukasz noża do ciężkiej obróbki drewna. Grubość 3,2 mm przy pełnym płaskim szlifie nie jest konstrukcją do rozłupywania polan, a przy struganiu zabraknie prowadzenia, które daje szeroka faza skandynawska. Nie jest to też ostrze dla kogoś, kto oczekuje, że naostrzy je raz na sezon.

Pytania klientów

Czym pełny płaski szlif różni się od skandynawskiego?

Schodzi płasko od grzbietu do krawędzi bez szerokiej fazy. Lepiej tnie miękkie materiały, gorzej prowadzi się przy struganiu drewna.

Czy twardość 55-57 HRC to mało?

Na tle noży kuchennych tak. W terenie jest to zaleta, bo krawędź się zawija zamiast wykruszać i da się ją naostrzyć prostym narzędziem.

Czy tym nożem można łupać drewno?

Tylko cienkie gałęzie. Głownia o grubości 3,2 mm i długości 10,5 cm nie jest przeznaczona do grubych polan.

Jak dbać o rękojeść z drewna oliwkowego?

Wycieraj do sucha po każdym zamoczeniu i raz na kilka miesięcy wetrzyj olej do drewna. Nie susz przy ognisku.

Czy stal 1.4116 rdzewieje?

Jest nierdzewna i dobrze znosi wilgoć. Wytarcie po użyciu nadal pozostaje rozsądnym nawykiem.